ای دلبر ما , مباش بی دل برما

                            یک دل برما به که دوصد دلبرما

نه دل برما نه دلبر اندر بر ما

                           یا دل برما فرست یا دلبر ما

در رویاهایم دیدم که با خدا گفتگو می­کنم؛

خدا پرسید :‌« پس تو می­خواهی با من گفتگو کنی»

من در پاسخ گفتم : «  اگر وقت دارید»

خدا خندید : وقت من بی نهایت است...

پرسیدم : چه چیز بشر تو را سخت متعجب می­سازد ؟

خدا پاسخ داد : کودکیشان

اینکه آنها از کودکیشان خسته می­شوند و عجله دارند که بزرگ شوند

و     بعد دوباره پس از مدتها آرزو می­کنند باز کودک شوند؛

اینکه آنها سلامتی خود را از دست می­دهند تا پول به دست آورند؛

و  بعد پولشان را از دست می­دهند تا سلامتی از دست رفته­ شان را باز جویند؛

اینکه با اضطراب به آینده می­نگرند و حال خویش را فراموش می­کنند؛

بنابراین نه در حال زندگی می­کنند نه در آینده؛

اینکه آنها به گونه­ ای زندگی می­کنند که گویی هرگز نمی­میرند؛

و به گونه­ ای می­میرنند که گویی هرگز نزیستند؛

دستهای خدا دستانم را گرفت؛  مدتی سکوت کردیم؛

و من دوباره پرسیدم :

به عنوان پدر می­خواهی کدام درس­های زندگی را فرزندانت بیاموزند؟

گفت : بیاموزند که آنها نمی­توانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد؛

همه کاری که آنها می­توانند بکنند این است که اجازه دهند خودشان دوست داشته باشند؛

بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند؛

بیاموزند که فقط چند ثانیه طول می­کشد تا زخم­های عمیقی در قلب آنها که دوستشان

داریم ایجاد کنیم اما سال­ها طول می­کشد تا آن زخم­ها را التیام بخشیم؛

  بیاموزند که ثروتمند کسی نیست که  بیشترین­ها را دارد ، بلکه کسی است که به

  کمترین­ها نیاز دارد؛

  بیاموزند  که  آدم­هایی هستند که  آنها را دوست دارند  فقط  نمی­دانند چگونه

  احساساتشان را بیان کنند؛

  بیاموزند که دو نفر می­توانند به یک نقطه نگاه کنند  و آن را متفاوت ببینند؛

  بیاموزند که کافی نیست که دیگران را فقط ببخشند بلکه خود را نیز باید ببخشند؛

  من با خضوع گفتم : از شما به خاطر این گفتگو سپاسگزارم؛

آیا چیز دیگری هست که دوست دارید به فرزندانتان بگوئید؛

خداوند لبخند زد و گفت:

کسی با سکوتش ,

              مرا تا بیابان بی انتهای جنون برد .